| De eerste beschrijving van patiënten met papegaaienziekte stamt uit 1879. In Zwitserland werden destijds 7 personen gevonden die een longontsteking hadden opgelopen na contact met tropische vogels die daar als huisdier gehouden werden.
De naam papegaaienziekte (psittacose) ontstond enkele jaren later in 1893 toen een besmetting werd beschreven die door papegaaien op mensen werd overgedragen ( het Griekse woord voor papegaai is psittakos).
In de winter van 1929-1930 ontstond er een pandemie (wereldwijde epidemie) van papegaaienziekte in de Verenigde Staten en Europa, die werd toegeschreven aan de import van geïnfecteerde groene Amazonepapegaaien uit Argentinië.
Gekoppeld aan deze pandemie werden er in de periode van 1930-1938 op de Faeröer Eilanden 174 patiënten gemeld met papegaaienziekte, waarschijnlijk veroorzaakt door de consumptie van in het wild gevangen Noordse Stormvogels. Deze vogels waren op hun beurt waarschijnlijk besmet door het eten van dode papegaaien die op hun tocht van Argentinië naar Europa overboord gegooid waren.
Na deze eerste kennismaking volgden er wereldwijd nog verschillende kleinere en grotere uitbraken van papegaaienziekte. Daarover meer in de komende nieuwsbrieven.
|
