De papegaaienziekte-pandemie (= wereldwijde uitbraak) van 1929-1930 zorgde er in het begin van de vorige eeuw voor dat de papegaaienziekte die tot dan gezien werd als een zeldzame, onbelangrijke ziekte opeens middenin de belangstelling kwam te staan.
Een grote lading Braziliaanse Amazonepapegaaien die door Argentinië werden geïmporteerd waren al ziek en stervend toen ze het land binnen kwamen. De verkopers probeerden daarom zo snel mogelijk hun vogels kwijt te raken om hun verlies nog enigszins te beperken. Nieuwe eigenaars van de zieke vogels werden zelf ook ziek, en via passagiers van stoomschepen die de Argentijnse havens aandeden verspreidde de papegaaienziekte zich in hoog tempo over een groot aantal landen.
In Noord-Amerika, Europa, Noord-Afrika, Japan en Australië werd melding gemaakt van patiënten met papegaaienziekte en in veel gevallen waren deze te herleiden tot zieke vogels die via schepen waren aangekomen. Wereldwijd wordt het aantal mensen dat tijdens deze pandemie ziek is geworden geschat op 750-800, waarvan ongeveer 15% overleed.
Bron: The Psittacosis Outbreak of 1929-1930. E.C.Ramsay ; J Avian Med Surg 2003;17:235-237.
|